Een gewone werkdag op de poli dermatologie. Draai mijn spreekuur als tegen de middagpauze de dermatoloog binnenkomt en me vraagt om eens mee te kijken en te denken.

Ik zie een jongeman, hij blijkt nog maar 19. Samen met z’n moeder is hij gekomen. Als dermatologie verpleegkundige ben ik wel wat gewend, maar ik schrik. Ik probeer z’n huid te bekijken en zie overal verbandjes. Later geeft hij aan: dan kan ik in elk geval niet krabben. Ik zie z’n blik, luister naar z’n verhaal en dat van de dermatoloog. Die wil hem inplannen voor een intake. Ik ruim snel m’n boterham op maak direct tijd voor hem – dan maar geen lunchpauze.

Half uur intake

Normaal gesproken plannen we een intake om iemand te screenen voor medicijnen. Daar nemen we 30 minuten de tijd voor. Zo kunnen we alles aan de patiënt uitleggen, maar we willen ons ook netjes kunnen verantwoorden bij de zorgverzekeraar, omdat we soms dure medicijnen in willen zetten.

Eczeem en allergie

Snel lees ik lees z’n dossier, voordat hij van de onderzoeksruimte van de dermatoloog naar mijn kamer komt. Ik zie dat hij in 2016 voor de eerste keer op de poli is geweest, lees: vanaf de geboorte eczeem, allergie. Wat betreft de allergie: huisstofmijt, pollen, bloeiende bomen, hond en kat; voor de laatste een klein beetje.

Zalfadviezen

Zijn hele leven dus bekend met eczeem. Sinds de puberteit is het veel slechter geworden. Hij krijgt al jaren zalfadviezen, smeert met vette zalven en volgt de Finger Tip Unit voor de hormoonzalven. Telkens wordt er gezocht naar de meest geschikte zalven en worden er smeerschema’s uit de kast gehaald. Ook de periode van het jaar heeft invloed op zijn eczeem, net als spannende periodes op school zoals examens. Telkens wordt het eczeem weer getriggerd. Het hakt er allemaal in: slecht slapen en je ook nog moeten concentreren op school. Met de jaren krijgt hij logischerwijs een beetje weerstand tegen het smeren, heeft moeite met vette zalf en smeert die liever niet.

Overal korstjes en wondjes

Het verhaal is me duidelijk. Ik wacht tot hij met z’n moeder voor me zit en vraag hem z’n mondkapje af te doen, zodat ik ook even z’n gezicht goed kan zien. Overal korstjes en wondjes, zijn ogen zijn ontzettend rood. Een traan over z’n wang, hij is er helemaal ‘klaar mee’. Verder heeft hij verbandjes om z’n enkels en voeten, en ook z’n handen zijn deels verpakt in het verband.

Samen de reis maken

Zijn moeder geeft aan van alles geprobeerd te hebben. Met zalven lukt het niet meer en ook met ciclosporine, een afweerremmer voor ontstekingen, lukte het niet. Hij slaapt niet, stuitert door het huis van de jeuk. Zijn sociale leven en school lijden er onder. Momenteel gaat hij niet naar school door zijn eczeem. Wat een indruk maakt hij op me… Ik spreek hem moed in en zeg dat we samen de reis gaan maken: dat we gaan proberen zijn eczeem echt onder controle te brengen. Wordt vervolgd!

Als eerste op de hoogte?

Volg ons op Facebook en Instagram

MAT-NL-2001448